Model neoklasyczny zakłada, że racjonalnie postępujacy konsument ma pełną informację o cenach, a także jakości towarów i usług, dochodach i jednocześnie kosztach siły roboczej. Przy pomocy funkcji użyteczności można przedstawić preferencje konsumenta. Towary, usługi i czas wolny zapewniają użyteczność. Każdy konsument dokonuje takich wyborów, by maksymalnie zwiększyć użyteczność. Optymalny wybór konsumenta miedzy konsumpcją a czasem wolnym determinuje jej lub jego optymalną podaż pracy. Optymalny wybór konsumenta zależy od kształtu krzywej obojetności, realnego wskaźnika płac, a także dochodu, który nie pochodzi z pracy zarobkowej. Gdy rośnie wskaźnik płac, może to wywołać zmianę w podaży pracy. Rośnie całkowity dochód, więc zwiekszy się popyt na konsumpcję, czas wolny i potencjalne koszty czasu wolnego , a cena konsumpcji pozostanie stała. Efekt zastąpienia wzrostu płac zmniejsza się w związku z popytem na czas wolny, więc także na podaż pracy, który zależy miedzy innymi od wielkości dochodu.